口头禅

kǒu tóu chán

释义

原指和尚常说的禅语或佛号。现指经常挂在口头上而无实际意义的词句。

出处

宋·王懋《野客丛书》附录平生不学口头禅,脚踏实地性虚天。”

例句

无

含「口」的成语

口不二价kǒu bù èr jià口不应心kǒu bù yìng xīn口不择言kǒu bù zé yán口中蚤虱kǒu zhōng zǎo shī口中雌黄kǒu zhōng cí huáng口传心授kǒu chuán xīn shòu口似悬河kǒu sì xuán hé口出不逊kǒu chū bù xùn口出大言kǒu chū dā yán口出狂言kǒu chū kuáng yán口口声声kǒu kǒu shēng shēng口口相传kǒu kǒu xiāng chuán口吐珠玑kǒu tǔ zhū jī口含天宪kǒu hán tiān xiàn口吻生花kǒu wěn shēng huā口呆目瞪kǒu dāi mù dèng