拔山扛鼎
bá shān gāng dǐng简拼：bsgd
释义
扛双手举起。拔起大山，举起重鼎。形容力气很大。
出处
《史记·项羽本纪》力能扛鼎，才气过人。”又于是项王乃悲歌慷慨，自为诗曰‘力拔山兮气盖世，时不利兮骓不逝。’”
例句
汉祖入关破秦而楚后之～，力大过人。★宋·邵雍《皇极经世绪言》第二卷
含「拔」的成语
拔丁抽楔bá dīng chōu xiē拔丛出类bá cóng chū lèi拔了萝卜地皮宽bá le luó bo dì pí kuān拔刀相助bá dāo xiāng zhù拔刀相向bá dāo xiāng xiàng拔剑论功bá jiàn lùn gōng拔十失五bá shí shī wǔ拔十得五bá shí dé wǔ拔地倚天bá dì yǐ tiān拔地参天bá dì cān tiān拔地摇山bá dì yáo shān拔宅上升bá zhái shàng shēng拔宅飞升bá zhái fēi shēng拔山举鼎bá shān jǔ dǐng拔山盖世bá shān gài shì拔山超海bá shān chāo hǎi