捶胸顿足

chuí xiōng dùn zú

释义

捶敲打;顿跺。敲胸口,跺双脚。形容非常懊丧,或非常悲痛。

出处

元·萧德祥《杀狗劝夫》第二折我衷肠,除告天,奈天高,又不知,只落的捶胸顿足空流泪。”

例句

孔明说罢,触动玄德衷肠,真个~,放声大哭。★明·罗贯中《三国演义》第五十六回

含「捶」的成语

捶床拍枕chuí chuáng pāi zhěn捶床捣枕chuí chuáng dǎo zhěn捶胸跌脚chuí xiōng diē jiǎo捶胸跌足chuí xiōng diē zú捶胸顿脚chuí xiōng dùn jiǎo捶骨沥髓chuí gǔ lì suǐ