民穷财尽
mín qióng cái jìn简拼：mqcj
释义
人民穷困，国家财富也消耗完了。
出处
明·施耐庵《水浒全传》第九十一回本处万山环列，易于哨聚，又值水旱频仍，民穷财尽，人心思乱。”
例句
自古以来，有～而人主独拥多藏于上者乎？★清·顾炎武《日知录》卷十二
含「民」的成语
民不堪命mín bù kān mìng民不畏死mín bù wèi sǐ民不聊生mín bù liáo shēng民以食为天mín yǐ shí wéi tiān民保于信mín bǎo yú xìn民和年丰mín hé nián fēng民和年稔mín hé nián rěn民困国贫mín kùn guó pín民安国泰mín ān guó tài民安物阜mín ān wù fù民富国强mín fù guó qiáng民康物阜mín kāng wù fù民心不壹mín xīn bù yī民怨沸腾mín yuàn fèi téng民有菜色mín yǒu cài sè民殷国富mín yīn guó fù