蓬头历齿
péng tóu lì chǐ简拼：ptlc
释义
头发蓬乱，牙齿稀疏。形容人衰老的容貌。
出处
战国楚·宋玉《登徒子好色赋》其妻蓬头挛耳，齞脣历齿。”
例句
鹤发鸡皮，～。★北周·庾信《竹杖赋》
含「蓬」的成语
蓬头厉齿péng tóu lì chǐ蓬头垢面péng tóu gòu miàn蓬头赤脚péng tóu chì jiǎo蓬头跣足péng tóu xiǎn zú蓬户柴门péng hù chái mén蓬户瓮牖péng hù wèng yǒu蓬生麻中péng shēng má zhōng蓬生麻中，不扶自直péng shēng má zhōng，bù fú zì zhí蓬筚生辉péng bì shēng huī蓬荜生辉péng bì shēng huī蓬赖麻直péng lài má zhí蓬门筚户péng mén bì hù蓬门荜户péng mén bì hù蓬首垢面péng shǒu gòu miàn