顿口无言

dùn kǒu wú yán

释义

张口结舌,说不出话。

出处

明·施耐庵《水浒全传》第一百四回王庆被范全说得顿口无言。”

例句

他的一席话,使在场的人个个~。

含「顿」的成语

顿口拙腮dùn kǒu zhuō sāi顿学累功dùn xué lěi gōng顿开茅塞dùn kāi máo sè顿挫抑扬dùn cuò yì yáng顿纲振纪dùn gāng zhèn jì顿脚捶胸dùn jiǎo chuí xiōng顿腹之言dùn fù zhī yán顿足不前dùn zú bù qián顿足失色dùn zú shī sè顿足捩耳dùn zú liè ěr顿足捶胸dùn zú chuí xiōng顿足搓手dùn zú cuō shǒu顿足搥胸dùn zú duī xiōng顿足椎胸dùn zú zhuī xiōng顿首再拜dùn shǒu zài bài