黄钟瓦釜
huáng zhōng wǎ fǔ简拼：hzwf
释义
瓦釜泥土烧成的大锅，用作乐器，音调最为低。比喻高雅优秀的或庸俗低劣的；贤才和庸才。
出处
战国·楚·屈原《楚辞·卜居》世溷浊而不清，蝉翼为重，千钧为轻；黄钟毁弃，瓦釜雷鸣；谗人高张，贤士无名。”
例句
无
含「黄」的成语
黄人守日huáng rén shǒu rì黄人捧日huáng rén pěng rì黄公酒垆huáng gōng jiǔ lú黄冠草履huáng guàn cǎo lǚ黄冠草服huáng guàn cǎo fú黄冠野服huáng guàn yě fú黄卷幼妇huáng juàn yòu fù黄卷青灯huáng juàn qīng dēng黄发儿齿huáng fà ér chǐ黄发台背huáng fā tái bèi黄发垂髫huáng fà chuí tiáo黄发骀背huáng fā dài bèi黄发鲐背huáng fā tái bèi黄口孺子huáng kǒu rú zǐ黄口小儿huáng kǒu xiǎo ér黄台之瓜huáng tái zhī guā