登峰造极

dēng fēng zào jí

释义

登上;峰山顶;造到达;极最高点。比喻学问、技能等达到最高的境界或成就。

出处

南朝·宋·刘义庆《世说新语·文学》不知便可登峰造极不?然陶练之功,尚不可诬。”

例句

到了清末,梁启超先生的新文体”可算~。★朱自清《经典常谈·文第十三》

含「登」的成语

登台拜将dēng tái bài jiàng登坛拜将dēng tán bài jiàng登堂入室dēng táng rù shì登山临水dēng shān lín shuǐ登山小鲁dēng shān xiǎo lǔ登山涉水dēng shān shè shuǐ登山越岭dēng shān yuè lǐng登山陟岭dēng shān zhì lǐng登木求鱼déng mù qiú yú登界游方dēng jiè yóu fāng登锋履刃dēng fēng lǚ rèn登锋陷阵dēng fēng xiàn zhèn登高一呼dēng gāo yī hū登高去梯dēng gāo qù tī登高履危dēng gāo lǚ wēi登高必赋dēng gāo bì fù