登高必赋

dēng gāo bì fù

释义

古代指大夫必须具备的九种才能之一。指登高见广,能赋诗述其感受。

出处

《韩诗外传》卷七孔子游于景山之上,子路、子贡、颜渊从。孔子曰‘君子登高必赋,小子愿者何?’”

例句

无

含「登」的成语

登台拜将dēng tái bài jiàng登坛拜将dēng tán bài jiàng登堂入室dēng táng rù shì登山临水dēng shān lín shuǐ登山小鲁dēng shān xiǎo lǔ登山涉水dēng shān shè shuǐ登山越岭dēng shān yuè lǐng登山陟岭dēng shān zhì lǐng登峰造极dēng fēng zào jí登木求鱼déng mù qiú yú登界游方dēng jiè yóu fāng登锋履刃dēng fēng lǚ rèn登锋陷阵dēng fēng xiàn zhèn登高一呼dēng gāo yī hū登高去梯dēng gāo qù tī登高履危dēng gāo lǚ wēi