白雪阳春
bái xuě yáng chūn简拼：bxyc
释义
原指战国时代楚国的一种较高级的歌曲。比喻高深的不通俗的文学艺术。
出处
战国·楚·宋玉《对楚王问》其为《阳阿》、《薤露》，国中属而和者数百人，其为《阳春》、《白雪》，国中属而和者不过数十人而已。”
例句
高山流水千年调，～万古情。★崔时佩《西厢记·琴心写恨》
含「白」的成语
白丁俗客bái dīng sú kè白云亲舍bái yún qīn shè白云孤飞bái yún gū fēi白云苍狗bái yún cāng gǒu白兔赤乌bái tù chì wū白刀子进，红刀子出bái dāo zǐ jìn，hóng dāo zǐ chū白华之怨bái huá zhī yuàn白发丹心bái fà dān xīn白发千丈bái fà qiān zhàng白发朱颜bái fà zhū yán白发红颜bái fà hóng yán白发苍苍bái fà cāng cāng白发苍颜bái fà cāng yán白发青衫bái fà qīng shān白叟黄童bái sǒu huáng tóng白圭之玷bái guī zhī diàn