白面儒生
bái miàn rú shēng简拼：bmrs
释义
犹白面书生。指只知读书，阅历少，见识浅的读书人。有时含贬义。亦泛指读书人。
出处
《资治通鉴·晋孝武帝太元十二年》温详之徒，皆白面儒生，乌合为群，徒恃长河以自固；若大军济河，必望旗震坏，不待战也。”
例句
无
含「白」的成语
白丁俗客bái dīng sú kè白云亲舍bái yún qīn shè白云孤飞bái yún gū fēi白云苍狗bái yún cāng gǒu白兔赤乌bái tù chì wū白刀子进，红刀子出bái dāo zǐ jìn，hóng dāo zǐ chū白华之怨bái huá zhī yuàn白发丹心bái fà dān xīn白发千丈bái fà qiān zhàng白发朱颜bái fà zhū yán白发红颜bái fà hóng yán白发苍苍bái fà cāng cāng白发苍颜bái fà cāng yán白发青衫bái fà qīng shān白叟黄童bái sǒu huáng tóng白圭之玷bái guī zhī diàn