鸣钟列鼎
míng zhōng liè dǐng简拼:mzld
释义
钟,打击乐器,泛指一般乐器;鼎,盛物食器。谓用食时身边响着乐器,眼前列着鼎器◇形容古代贵族高官生活的豪奢。
出处
汉·张衡《西京赋》击钟鼎食,连骑相过。”
例句
丰屋华榱,顾蓬蒿而徙眷;~,想藜藿而移交。★唐·王绩《与陈叔达重借〈隋纪〉书》
含「鸣」的成语
鸣于乔木míng yú qiáo mù鸣冤叫屈míng yuān jiào qū鸣凤朝阳míng fèng zhāo yáng鸣玉曳履míng yù yè lǚ鸣玉曳组míng yù yè zǔ鸣珂锵玉míng kē qiāng yù鸣琴而治míng qín ér zhì鸣野食苹míng yě shí píng鸣金收兵míng jīn shōu bīng鸣金收军míng jīn shōu jūn鸣钟食鼎míng zhōng shí dǐng鸣锣喝道míng luó hè dào鸣锣开道míng luó kāi dào鸣雁直木míng yàn zhí mù鸣鹤之应míng hè zhī yīng鸣鼓而攻míng gǔ ér gōng