鸣鹤之应

míng hè zhī yīng

释义

比喻诚笃之心相互应和。

出处

《易·中孚》鹤鸣在阴,其子和之。”王弼注立诚笃至,虽在闇昧,物亦应焉。”孔颖达疏处于幽昧而行不失信,则声闻于外,为同类之所应焉。”

例句

乃今穴居名彥,大夫垂访,诸君感~,邕邕焉,锵锵焉。夫亦行古之道也。★明·张居正《〈玉林清赏诗〉序》

含「鸣」的成语

鸣于乔木míng yú qiáo mù鸣冤叫屈míng yuān jiào qū鸣凤朝阳míng fèng zhāo yáng鸣玉曳履míng yù yè lǚ鸣玉曳组míng yù yè zǔ鸣珂锵玉míng kē qiāng yù鸣琴而治míng qín ér zhì鸣野食苹míng yě shí píng鸣金收兵míng jīn shōu bīng鸣金收军míng jīn shōu jūn鸣钟列鼎míng zhōng liè dǐng鸣钟食鼎míng zhōng shí dǐng鸣锣喝道míng luó hè dào鸣锣开道míng luó kāi dào鸣雁直木míng yàn zhí mù鸣鼓而攻míng gǔ ér gōng